Share a Secret Spread Success "4S"

Aattend dapat ako ng Toastmaster's meeting pero dahil sobrang pagod, hindi ako nakabangon.  Kaya, namalantsa na lang ako habang nanonood ng Pinoy movie. Maaga pa para matulog at kahit may mga dapat akong gawin - work related, 4s, personal stuff - pinanood ko muna ang mga videos na ginawa ko dati. 'Pag may natatapos na gathering, be it with my family or my friends, gumagawa ako ng video para mas masarap tignan ang mga pictures kasi may kasamang tugtog. It is really hard to reconnect with your friends kapag sa sarili mo nga hindi ka maayos.  Iyon bang walang sense of direction ang buhay.  Gigising ka lang sa umaga pero hindi mo talaga alam kung anong gusto mo. At, parang ayaw mong matulog kasi feeling mo marami kang dapat gawin.  It ended up going to bed so late at pahirapan bumangon sa umaga  Sobrang dali ka lang maagos ng mga pangyayari kasi nga hindi mo alam kung saan ka talaga papunta.   Kapag nakakausap ako ng ibang tao doon ko narereali...

10:52am na ngayon.  Malinaw na malinaw sa akin ang mga gagawin ko this weekend.  Maglalaba, magtatanggal ng dumi sa kisame, maglilinis at HINDI magbablog... Kababalik ko lang sa HK this Monday. Hindi ganito ang inexpect kong mangyayari sa akin. Parang ang laki ng pinagbago ko.  Nawala iyong dating Shel...  Ano nga bang nangyari sa akin? Haaay. Hanggang sa nabasa ko na lang ulit ang blog kong I'm Too Blessed Part 2.  Ganoon pala iyong naramdaman ko dati at akala ko natuto na ako pero hindi pa pala. Kaya pala, paulit-ulit na naman akong sinusubok.  Grabe nga pala talaga ang naidudulot ng stress.   Kahit iyong pagiging natural na mabait ng isang tao, nababalutan ng inis. I found out late last night na naaksidente pala ang Nanay at Kuya ko.  I phoned them at imbes na maawa, pinagalitan ko pa. :-(  Deep inside I wanted to  let them feel na nag-aalala ako pero dahil nababalot ng inis ang puso ko ng mga ibang bagay, imbes na kabutiha...

http://youtu.be/AFwdaM-Aha0 Scene ni Jolly Namatay na si Ina https://www.facebook.com/photo.php?v=3142859926792 Ikalawang Estasyon

Malaki ang sinasahod mo diba?  Hindi pa ba sapat iyon para matugunan ang pangangailangan ng family mo at makatulong sa kapuwa?   Yes, malaki ang sahod ko kumpara kung sa Pilipinas ako nagtatrabaho.  Maniwala kayo o hindi, kulang ang sinasahod pang accommodate sa mga taong nangangailangan ng tulong.   Dahil kung kaya nang sahod ko ang makatulong sa kapuwa hindi ako mangungulit sa mga kaibigan kong samahan ako sa gawaing ito.   Paano ba kami makakatulong?? 1)  Magsimula ka sa loob ng bahay mo.  Kung ikaw ay kumakain ng palihim dahil ayaw mong mamigay, subukan mong bumili para sa lahat. 2)  Kung may nakakabata kang kapatid, single ka man o may asawa, tulungan mo ang mga magulang mo sa pagbibigay ng allowance sa kapatid mo. 3)  Kung ang pamilya niyo ay nakapagtapos ng lahat sa pag-aaral, siyasatin ang mga kapatid ng Nanay at Tatay at humanap ng maaaring tulungan.  Mas magiging masaya kayo kapag kayo ay maginhawa at maginhawa rin ...

"...Happy are those who have not seen and believe." Hello mga kablogs! Ilang linggo rin akong hindi nakapagblog. Kapag nagkakaroon ako ng pagkakataong makapagnilay palagi talagang pumapasok sa isip ko ang listahan ng mga dapat kong bayaran at ang mga bulong ng mga kabataang nanghihingi ng tulong. Akala ng iba na dahil nagtatrabaho ako sa ibang bansa at may nabuong foundation ay marami akong pera.  Hindi lang alam ng marami na matindi rin ang pinagdaraanan ko.  Minsan mabigat talagang dalhin ang mga problema kasi MAYABANG ako at hindi hinihingi ang tulong NIYA.  Kapag hindi ko na talaga kaya saka ko na lang sinasabing BAHALA KA NA PO. Isang gabing nakakapagod nang magkausap-usap kami ng mga mahal ko sa buhay.  Pinapaalalahanan ako ng request ni Ate XX, ni Ate XX, ng kaibigan ng kaibigan ni XX, ni XX. Kung puwede lang magbingi-bingihan at balewalain ang mga hiling ginawa ko na.  Kahit ipasok ko sa foundation namin hindi pa rin sapat.  Tapos, het...

"However, as soon as the man went out, he began spreading the news everywhere..." Mk. 1:45 Hello mga kablogs! Hindi pala ako nakapagblog last week. Sobra kasi talagang busy nitong mga nagdaang araw. Contradicting pa lahat ng mga nababsa ko kaya ang hirap dahil hindi ko alam kung anong gagawin ko. Para bigyan kayo ng ideya kung anong mga pinagdaanan ko, magkukuwento na lang ako simula nong September 2011. Dapat sana ay nasa Pilipinas na ako noong October pa lang. Kaya naman sinabihan ako ng employer kong iterminate ang lease ko. Dati akong nakatira sa isang maliit na studio room. Maliit na nga, hindi pa ako marunong maglinis kaya ayon palaging magulo. Nanay ko lang nakapag-ayos ng kuwartong iyon nong nagbakasyon sya rito. Dahil nga pabalik na ako sa Pilipinas, dali-dali kong ipinabox ang mga gamit ko papuntang Pilipinas. Last week of September nang sinabi ng employer kong hindi pa kami matutuloy sa October. At, kahit anong magic ang gawin ko hindi ko na maibabalik a...

Follow me, and I will make you fish for people. Hello mga kablogs! Nagpapsalamat ulit ako kay God sa pag-allow Niyang makapasok si Kuya sa HK. Kahit nahold ulit siya sa HK Immigration at akala ko long night na naman iyon nangibabaw pa rin ang mercy ni Lord na igrant na ang pagpasok ni Kuya this time. Kaya naman susulitin namin ang bawat araw ng stay niya rito sa HK. Nagpunta kami kahapon sa Disney Land. Noong una, sa Ocean Park na lang sana kasi nga nakapunta na ako sa Disney Land pero sabi ng aking adviser mas mabuti raw na iparanas ko ang Disney kay Kuya and the rest is in this blog. Love is sweeter the second time around. Disney experience is nicer the second time around. Marami akong naisip na sabi ko ilalagay ko sa blog. Simulan na natin. Lesson 1: Pagiging maagap Lahat tayo ay may pagkakataon sa mga blessings at opportunities sa mundo pero dahil minsan ay hindi tayo maagap, napapalagpas natin ang pagkakataon. Palagi tayong MANANA HABIT, Mamaya Na tutal mahaba pa naman ang ...